عضو فعال حقوق بشر در ایران
در ظاهر، یکی حبس است و دیگری اعدام. اما در سطح ساختاری، هر دو نشانه یک منطقاند؛ استفاده از مجازات برای ایجاد هراس عمومی و مهار صداها. وقتی زندان و اعدام به ابزار مدیریت اجتماعی تبدیل میشوند، مسئله فقط یک پرونده فردی نیست؛ مسئله امنیت روانی یک جامعه است.
زنان در این میان آسیبپذیرترند. زندان برای یک زن تنها مجازات قضایی نیست؛ مجازات اجتماعی، خانوادگی و حیثیتی هم هست. اعدام یک زن نیز صرفاً پایان یک زندگی نیست؛ پیام نمادینی است که به بدن و هویت زنانه ارسال میشود: کنترل، تنبیه، حذف.
حقوق بشر زمانی معنا دارد که در سختترین پروندهها هم رعایت شود. اگر عدالت انتخابی باشد، دیگر عدالت نیست؛ ابزار است.
عادیسازی زندان و اعدام، خطرناکتر از خود این مجازاتهاست. چون جامعه را به جایی میرساند که درد را میبیند، اما حساسیتش را از دست میدهد.
پایان.
گزارشی از بازداشت بیش از ۲۰۰ شهروند در زاهدان
خلاصه کمیسیون زنان کانون وکلای دادگستری فارس، کهگیلویه و بویراحمد اعلام کرد که قاطعانه از جنبش اعتراضی مردم حمایت میکند و خواستار توقف فو...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر