عضو فعال حقوق بشر در ایران
قتلهای خانگی، سکوت و بیتفاوتی را بازتولید میکند. وقتی سیستم قضایی و اجتماعی نتواند از زنان محافظت کند، خشونت خصوصی به ابزاری برای ایجاد ترس عمومی تبدیل میشود. هر زن باید بتواند در خانهی خود، بدون نگرانی از نزدیکترین فرد، زندگی کند؛ بدون تهدید، بدون ترس، بدون وحشت.
این موضوع محدود به یک خانواده یا یک حادثه نیست؛ وقتی ساختارها شکست میخورند، جامعه آسیب میبیند. آموزش ناقص، قوانین ناکارآمد و نگرشهای فرهنگی که خشونت علیه زنان را کماهمیت جلوه میدهند، چرخهی ظلم را تداوم میبخشند.
حقوق بشر زمانی معنا پیدا میکند که حتی در کوچکترین و خصوصیترین فضاها هم رعایت شود. خانه باید پناهگاه باشد، نه زندان یا تهدید. سکوت، همدستی نیست؛ خیانت به کرامت انسانی است.
گزارشی از بازداشت بیش از ۲۰۰ شهروند در زاهدان
خلاصه کمیسیون زنان کانون وکلای دادگستری فارس، کهگیلویه و بویراحمد اعلام کرد که قاطعانه از جنبش اعتراضی مردم حمایت میکند و خواستار توقف فو...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر