سکوت جهان در برابر درد انسان

 

سکوت جهان در برابر درد انسان؛ جهانی که گاهی چشمانش را می‌بندد و گوش‌هایش را می‌بندد، گویی نمی‌خواهد ببیند درد یک انسان را. اما درد، حتی در سکوت، فریاد می‌زند؛ فریادی که با هیچ دیوار و فاصله‌ای خاموش نمی‌شود. هر زخمی که دیده نمی‌شود، هر اشکی که نادیده گرفته می‌شود، بخشی از حقیقتی است که جهان نمی‌تواند آن را انکار کند: انسان بودن مسئولیت می‌آورد، و بی‌تفاوتی بزرگ‌ترین خیانت است. حتی در میان سکوت، تنها نگاه‌هایی که هنوز می‌بینند و قلب‌هایی که هنوز می‌فهمند، امید را زنده نگه می‌دارند و یادآوری می‌کنند که درد هر انسان، درد همه انسان‌هاست