زن، مهاجر، مستقل؛ سهگانهای که سیستم را به چالش مىکشد! این سه هویت همزمان، زن را در موقعیتی قرار مىدهد که هم با تبعیض جنسیتی مواجه است، هم با محدودیتهای ساختاری سیستم مهاجرت و هم با فشارهای فرهنگی و اجتماعی! کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان CEDAW در ماده 2 دولتها را موظف به حذف تبعیض مىکند و در ماده 5 بر تغییر نگرشهای اجتماعی تأکید دارد، اما در واقعیت، زنان مهاجر همچنان با موانع جدی روبهرو هستند! بسیاری از آنها به دلیل وضعیت اقامت، اجازه کار محدود دارند یا به بازار کار دسترسی کامل پیدا نمىکنند، در نتیجه وابستگی اقتصادی شکل مىگیرد و استقلال فردی کاهش مىیابد! این وابستگی، همراه با ترس از دیپورت، باعث مىشود زنان نتوانند آزادانه درباره زندگی، روابط یا آینده خود تصمیم بگیرند! ماده 16 همین کنوانسیون نیز بر حق زنان در انتخاب و کنترل زندگی شخصی تأکید دارد، اما در عمل این حق برای بسیاری از زنان مهاجر محدود مىشود! گزارشهای نهادهای بینالمللی نشان مىدهد که این زنان بیشتر در معرض خشونت خانگی، فشار روانی و انزوای اجتماعی قرار دارند، در حالی که دسترسی آنها به حمایتهای قانونی و روانی کافی نیست! این وضعیت نشان مىدهد که فاصلهای جدی میان قوانین حقوق بشری و اجرای واقعی آنها وجود دارد! زن مهاجر مستقل نه تنها با قوانین، بلکه با ساختارهای نابرابر و نگاههای محدودکننده نیز مبارزه مىکند! تنها با ایجاد دسترسی واقعی به آموزش، اشتغال، حمایت حقوقی و امنیت اجتماعی مىتوان این شکاف را کاهش داد و شرایطی فراهم کرد که زنان مهاجر بتوانند بدون ترس، با استقلال و کرامت انسانی زندگی کنند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر